Bir adam Hazret-i Ömer'in yanında bir hususta şahitlikte bulunmuştu. Hazret-i Ömer ona, (Ben seni tanımıyorum, seni tanıyan birini getir) dedi.
Orada bulunanlardan biri, (Ben onu tanıyorum) deyince Hazret-i Ömer, (Nasıl bilirsin?) diye sordu. O da, (Emin ve âdil bir adam olarak tanıyorum) cevabını verdi.
Hazret-i Ömer tekrar sordu: - Gecesini gündüzünü bildiğin, yakın bir komşun mudur? - Hayır. - İnsanın takvasını ortaya koyan, muamelesidir. Bu adam, alışveriş yaptığın bir kimse midir? - Hayır. - Bununla, insanın ahlakının güzel veya çirkin olduğunu anlamaya imkan veren bir yolculuk yaptın mı? - Hayır.
Bunun üzerine Hazret-i Ömer, (Sen onu tanımıyorsun) dedi ve sonra da adama dönerek, (Git, seni tanıyan birini getir) buyurdu.
