Sual: Yaklaşım isimli bir Hristiyan dergisinde, bugünkü Hristiyanlığın İncil’e uymadığı, Ortaçağ keşişlerinin kurdukları ve günümüze kadar faaliyetlerini sürdüren manastır sisteminin, tamamen İncil'in öğretisine aykırı olduğu bildiriliyor. İç sayfada ise, İncil'in değişmediğini konu eden, (Allah kendi kitabını korur) başlığı altındaki yazıda özetle deniyor ki:
(Allah kendi yasalarının bozulmasını umursamadı. Asırlarca insanları gerçeksiz bıraktı. Yargılanacak bu insanlar arasında ben bulunsa idim Allah’a şöyle derdim: "Ey Allah, beni ne hakla suçluyorsun? Kitaplarını korumadığın yetmezmiş gibi, elimizdeki yanlış kitaplar için bir defa bile bizi uyarmadın. Beni bilgisizlik ve günah içinde bıraktın. Şimdi beni ne hakla yargılıyorsun?")
CEVAP
Dünyadaki bir hâkimle bile böyle edepsizce konuşulmaz. Layüsel olan Rabbimizle böyle konuşulur mu? Hristiyanlara göre, tanrı gökte oturur, insan gibi etten kemikten yaratılmıştır. Eh, böyle olunca da, ona her Hristiyan kafa tutabilir sanılıyor.
Hristiyan dergisi, İncil'in değişmediğini, insan kelamı olmadığını söylemek istiyor. Dört papazın yazdığı ve birbirini tutmayan İncillerin Allah kelamı olmadığını Hristiyanlar bile kabul ediyor.
Hazret-i Musa’dan önce gelen peygamberlerin kitapları yok muydu? Elbette vardı. Hazret-i Âdem'in, Hazret-i Nuh’un, Hazret-i İbrahim’in suhuf denilen kitapları vardı. Bugün o kitaplardan hiçbiri kaldı mı? Elbette kalmadı. Allahü teâlâ öyle diledi. O kitapları korumadı. Niçin o kendi kitaplarını korumadın diye Allahü teâlâ sorguya çekilebilir mi? Kimine erkek çocuk veriyor, kimine kız. Kız çocuğu olan, (Falancaya erkek çocuk verdin, bana niçin vermedin?) diyebilir mi? Çocuğu olmayanın da, (Bana niçin çocuk vermedin) demeye hakkı var mıdır? Hiç kimsenin hiçbir bakımdan Allah’ta hakkı olamaz.
Tevrat, İncil ve bütün kitaplar ve sahifelerin hepsi birden, bir defada inmişti. Hepsi, insan sözüne benziyordu ve lafızları mucize değildi. Onun için çabuk bozulup değiştirildi. (Seadet-i Ebediyye)
Allahü teâlâ, Kur'an-ı kerimi ise koruyacağım diyor ve koruyor. Bunun için Kur’an-ı kerim diğer ilahi kitaplarla mukayese edilmez.
Her peygambere kitap verilmedi. Sadece 313 Resule verildi. Diğer nebiler, bunların kitaplarına göre amel etti. Hristiyan’ın bilmediği bir husus da, peygamber gönderilmeyen milletler sorguya çekilmez. Bir âyet-i kerime meali şöyledir:
(Biz, peygamber gönderip [dinin emirlerini] bildirmeden önce azap yapmayız.) [İsra 15]
Sual: İnsanların, Allahü tealanın emir ve yasaklarını dinlememesi, bunlardan uzaklaşması, bunların felaketi mi olmuştur?
Cevap: Bu konuda Kâmûs-ül-a'lâmda deniyor ki:
“Endülüs Sultanı Üçüncü Abdurrahman, memleketini genişletti, kuvvetlendirdi. Fas'ta hükûmet süren İdrîsîleri, Fâtımîlere karşı destekledi. Bunları hükmü altına aldı. Mükemmel donanma da yaptı. Kendisi ve adamları ilim ve edeb sahibi idiler. Âlimlere ve ilme çok kıymet verirdi. Bunun için, Endülüs'te ilim ve fen çok ilerledi. Sarayı ve devlet daireleri birer ilim kaynağı oldu. Her memleketten ilim öğrenmek için Kurtuba'ya akın akın toplandılar.
Kurtuba'da büyük ve mükemmel bir tıp fakültesi kurdu. Avrupa'da ilk yapılan tıp fakültesi budur. Avrupa kralları ve devlet adamları, tedavi için Kurtuba'ya gelir, gördükleri medeniyete, güzel ahlaka, misafirperverliğe hayran kalırlardı. Altıyüzbin kitap bulunan bir kütüphane de yaptırdı. Kurtuba'dan üç saatlik mesafedeki Vâdi-yül-kebîr kenarında, Ezzehra isminde pek büyük ve ince sanatlarla dolu bir saray ile mükemmel bahçeler ve büyük bir cami yaptırdı. Kurtuba'da çok sayıda derin âlimler yetişti. Endülüs'teki Benî Ümeyye halifelerinin sekizincisi olan Abdürrahman-ı sâlis, elli sene adalet ile hüküm sürüp, m. 961 senesinde yetmiş iki yaşında vefat etti.”
Fakat sonra, İslam ahlakını, Allahü teâlânın emirlerini bıraktıklarından, hatta Ehl-i sünnet itikadını bozarak, İslamiyeti içeriden yıkmak alçaklığı başladığından, Pirene dağlarını aşamadılar. m. 1031'de Ümeyye devleti çöktü. Bunlardan sonra Endülüs'e, önce Mülessimîn veya Murâbitîn denilen devlet, bundan sonra da, Muvahhidîn devleti hâkim oldu. Fakat İspanyollar, m. 1492 de, Gırnata şehrini de alıp Müslümanları öldürdüler.
Sözde Müslüman olup da, Allahü teâlânın emirlerine uymamanın cezasını buldular. İspanya faciası olmasaydı, felsefeci İbnürrüşd'ün ve İbni Hazm'ın bozuk fikirleri, belki din ve iman hâlini alıp dünyaya yayılacak, bugünkü hazin levha, yüzlerce sene önce meydana çıkacaktı.
Sual: Zamanın, insanların ve şartların değişmesi ile, emredilen ibadetlerde de bir değişilik olur mu?
Cevap: Mecellenin 39. Maddesinde; “Zamanın değişmesi ile, âdete dayanan hükümler değişebilir” deniyor. Fakat, Nass ile yani âyet-i kerime ve hadis-i şeriflerle bildirilmiş olan ahkam, hükümler hiçbir zaman değişmez. Her âdet, delil-i şeri olamaz. Bir âdetten hüküm çıkarılabilmesi için, bu âdetin Nasslara yani âyet-i kerime ve hadis-i şeriflere muhalif, aykırı olmaması ve salih Müslümanlar arasında Seleften gelmiş olması lazımdır. Haram işleyenler çoğalır, haramlar âdet hâline gelirse, yine helal olmazlar. Küfür alametleri de âdet olur, Müslümanlar arasına yayılırsa, İslam âdeti olmaz. Küfür alameti olmaktan çıkmazlar. Mubah olan âdetlerde ve fen bilgilerinde zamana uyulur, teknikte ilerleyenlere ayak uydurulur. Din bilgilerinde, ibadetlerde zamana uyulmaz. İman bilgileri, din bilgileri zamanla değişmez. Bunları değiştirmek, zamana uydurmak isteyenler, Ehl-i sünnetten ayrılır, kâfir veya sapık olurlar.